Ustawa dotycząca sprawdzeń osób mających dostęp do wiadomości niejawnych

Akt prawny z dnia 10 października 1996.
(tłumaczenie z języka niderlandzkiego)

 

My, Beatrix, z łaski Bożej Królowa Holandii, Księżna Oranje-Nassau, etc., etc.

Pozdrowienia dla wszystkich czytających tę Ustawę!. Wzięliśmy pod uwagę życzenie stworzenia nowego Aktu Prawnego odnoszącego się do kontroli bezpieczeństwa (czyli procedury sprawdzeniowej osób mających dostęp do wiadomości niejawnych).

My, po ustaleniach z Radą Państwa oraz wspólnych debatach z Parlamentem, przyjęliśmy Ustawę i zatwierdziliśmy.
ARTYKUŁ 1
1. Ustawa definiuje następujące pojęcia:

a. „stanowisko z dostępem do wiadomości niejawnych” określone zostało w art. 3 § 1;

b. „zezwolenie”, certyfikat wydany przez Naszego Ministra, który uwzględniając bezpieczeństwo i inne ważne interesy państwa stwierdzi, że nie występują zastrzeżenia co do kandydata na stanowisko z dostępem do wiadomości niejawnych;

c. „Nasz Minister”: Nasz Minister odpowiedzialny za ministerstwo lub instytucję, której podlega stanowisko z dostępem do wiadomości niejawnych;

d. „kompetentne władze Wysokiej Rady Państwa”: Przewodniczący Izby Drugiej Parlamentu, Przewodniczący Izby Pierwszej, v-ce Prezydent Rady Państwa, Przedstawiciel Narodowego Urzędu Kontroli oraz Narodowy Rzecznik Praw Obywatelskich.

2. W wyżej wymienionej Ustawie pojęcie „pracodawca” jest rozumiane jako:
a. osoba fizyczna lub instytucja, na rzecz której dana osoba zobowiązuje się pracować na mocy umowy lub mianowania na podstawie przepisów prawnych, za wyjątkiem sytuacji, w której wyżej wymieniona osoba znajduje się w dyspozycji osób trzecich w celu wykonywania pracy, za którą osoby trzecie ponoszą odpowiedzialność;

b. osoba fizyczna lub instytucja w dyspozycji, której znajduje się dana osoba wykonująca określoną pracę, tak jak podaje pkt „a”;

c. osoba fizyczna lub instytucja, nie będąca pracodawcą, w rozumieniu pkt. „a” i „b” tego paragrafu, odpowiedzialna za nadzór nad wykonywaną pracą.
ARTUKUŁ 2
Jeśli w zainteresowaniu (osoby sprawdzanej) jest stanowisko z dostępem do wiadomości niejawnych w Ministerstwie Obrony lub stanowisko rozważane w przyszłości jako tego typu w związku z dostępem do sprzętu wojskowego, Nasz Minister Spraw Wewnętrznych oraz Narodowa Służba Bezpieczeństwa winny zostać zastąpione przez Ministra Obrony i Wojskową Służbę Informacyjną wnosząc pewne zastrzeżenia w zestawie klauzul art. 10 i 16 § 2 oraz formularzach wniosków.
ARTYKUŁ 3
1. Nasz Minister lub kompetentne władze Wysokiej Rady Państwa w porozumieniu z Naszym Ministrem Spraw Wewnętrznych winien określić stanowiska, na których istnieje możliwość (poprzez ujawnienie informacji) naruszenia bezpieczeństwa oraz innych ważnych interesów państwa, jako stanowiska z dostępem do wiadomości niejawnych. Nasz Minister lub kompetentne władze Wysokiej Rady Państwa powinny niezwłocznie powiadomić zainteresowanego pracodawcę o wyżej wymienionym określeniu stanowisk.

2. Pracodawca – na żądanie – winien przedstawić Naszemu Ministrowi lub odpowiednim władzom Wysokiej Rady Państwa oraz Szefowi Narodowej Służby Bezpieczeństwa raport dotyczący organizacji i struktury swojej służby, instytucji lub przedsiębiorstwa w celu umożliwienia kompetentnym organom oszacowania zakresu możliwości naruszenia bezpieczeństwa oraz innych ważnych interesów państwa poprzez ujawnienie wiadomości stanowiących tajemnicą państwową.
3. Nasz Minister oraz kompetentne władze Wysokiej Rady Państwa winny upewnić się po upływie 5 lat w sprawie stanowiska określonego jako stanowisko z dostępem do wiadomości niejawnych i konsekwentnie – co 5 lat – procedura ta winna być ponawiana oraz rewidowana.

 

ARTUKUŁ 4
1. Pracodawca winien przedłożyć nazwisko osoby, której chce powierzyć stanowisko z dostępem do informacji niejawnych Szefowi Narodowej Służby Bezpieczeństwa.
2. Przedłożenie – o którym mowa w § 1 – powinno być dokonane tylko po wcześniejszym złożeniu przez kandydata pisemnej zgody. Pracodawca winien poinformować kandydata o ważności i skutkach prawnych z tym związanych.

3. Pracodawca winien powierzyć danej osobie stanowisko z dostępem do wiadomości niejawnych tylko po wydaniu przez Naszego Ministra Spraw Wewnętrznych zezwolenia dla wyżej wymienionej osoby.
ARTYKUŁ 5
1. Jeżeli stanowisko zostało określone jako stanowisko z dostępem do wiadomości niejawnych podczas gdy było już zajmowane, pracodawca winien przedłożyć niezwłocznie nazwisko pracownika zajmującego to stanowisko Szefowi Narodowej Służby Bezpieczeństwa nie później niż 4 tygodnie po terminie określenia.

2. Przedłożenie – określone w § 1 – winno być dokonane po uprzednim złożeniu przez pracownika pisemnej zgody. Pracodawca winien poinformować kandydata o ważności i skutkach prawnych z tym związanych.
3. Jeśli zgoda – o której mowa w § 2 – oraz zezwolenie zostały odrzucone, pracodawca winien usunąć tę osobę z pracy jak najszybciej, lecz nie później niż w okresie 8 tygodni.
ARTYKUŁ 6
W przypadkach określonych w art. 4 i 5, Nasz Minister Spraw Wewnętrznych powinien niezwłocznie podjąć decyzję w sprawie wydania zezwolenia nie później niż w okresie 8 tygodni.

 

ARTYKUŁ 7
1. Przed wydaniem zezwolenia lub cofnięciem Narodowa Służba Bezpieczeństwa winna wszcząć postępowanie sprawdzające w stosunku do kandydata.
2. Procedura sprawdzeniowa obejmuje zbieranie informacji, które z punktu widzenia bezpieczeństwa i innych ważnych interesów państwa związane są z zajmowaniem stanowiska z dostępem do wiadomości niejawnych. Sprawdzenie winno być skierowane głównie na:
a. informacje dotyczące niekaralności kandydata obejmujące dane stosowne do zestawu klauzul, na podstawie Kartoteki Kryminalnej oraz tzw. certyfikatu moralności;

b. informacje dotyczące udziału lub popierania jakiejkolwiek działalności godzącej w bezpieczeństwo lub inne ważne interesy państwa;

c. informacje dotyczące członkostwa lub popierania organizacji, których założenia oraz metody realizacji celów stanowią poważne zagrożenie dla ustalonego demokratycznego porządku prawnego;

d. informacje dotyczące innych osobistych powiązań kandydata i okoliczności, na podstawie których można poddać w wątpliwość, czy kandydat w każdym przypadku sprosta, pod względem sumienności, obowiązkom wynikającym z zajmowania stanowiska z dostępem do wiadomości niejawnych.
ARTYKUŁ 8
1. Odmowy wydania zezwolenia może dokonać Nasz Minister Spraw Wewnętrznych – w porozumieniu z Naszym Ministrem – oraz kompetentne władze Wysokiej Rady Państwa.

2. Odmowa może być dokonana tylko wtedy, jeśli istnieją niewystarczające gwarancje, czy kandydat w każdym przypadku sprosta obowiązkom wynikającym z zajmowanego stanowiska z dostępem do wiadomości niejawnych pod względem sumienności, lub jeśli informacje zebrane podczas prowadzenia sprawdzeń będą niewystarczające do sformułowania opinii na temat kandydata.
ARTYKUŁ 9
Nasz Minister Spraw Wewnętrznych jest upoważniony do wszczęcia procedury sprawdzeniowej w stosunku do osoby zajmującej stanowisko z dostępem do wiadomości niejawnych po upływie jednego lub więcej 5-letniego terminu od daty wydania zezwolenia, lub jeśli istnieje dowód oparty na faktach lub innych okolicznościach, które uzasadniają wznowienie procedury sprawdzeniowej.
ARTYKUŁ 10
1. Nasz Minister Spraw Wewnętrznych – w porozumieniu z Naszym Ministrem – oraz kompetentne władze Wysokiej Rady Państwa są upoważnione do cofnięcia zezwolenia, jeśli istnieją poważne wątpliwości, czy pracownik pod każdym względem będzie się wywiązywał z powierzonych mu obowiązków na stanowisku z dostępem do wiadomości niejawnych.

2. W przypadku cofnięcia zezwolenia, pracodawca winien usunąć pracownika zatrudnionego na stanowisku z dostępem do wiadomości niejawnych z pracy, jeśli to możliwe nie później niż w terminie 8 tygodni po cofnięciu zezwolenia.
ARTYKUŁ 11
Ustawa dotycząca sprawdzeń – o której mowa – nie dotyczy pracowników sądownictwa zatrudnionych w wymiarze sprawiedliwości oraz Prokuratora Generalnego Sądu Najwyższego, członków Rady Państwa, Narodowego Urzędu Kontroli, Rzecznika Narodowego, oraz v-ce Rzecznika, członków Sądu Apelacyjnego Organizacji Przemysłowych, członków Komitetu Wykonawczego Kolektywnych Porozumień Płacowych oraz członków Sądu Odwoławczego ds. Stypendiów Naukowych i Kredytów.
ARTYKUŁ 12
Art. 4 § 2 nie stosuje się w przypadku, kiedy stanowisko z dostępem do wiadomości niejawnych powierza się osobie w ramach służby wojskowej, jak zostało to określone w Rozdziale VII Ustawy o Powszechnej Służbie Wojskowej.

W przypadku określonym § 1 procedura sprawdzeniowa winna się rozpocząć nie wcześniej niż 12 tygodni przed powołaniem kandydata do służby wojskowej, jak określono to w Rozdziale VII Ustawy o Powszechnej Służbie Wojskowej. Kandydat powinien wcześniej zostać powiadomiony o procedurze sprawdzeniowej.
ARTYKUŁ 13
1. W odpowiedzi na prośbę skierowaną od władz obcego państwa lub organizacji międzynarodowych wniesioną w związku z podjętymi przez nie środkami bezpieczeństwa, Nasz Minister jest upoważniony do dostarczenia informacji na temat osoby podanej w wyżej wymienionej prośbie.
2. Informacje poruszone w § 1 dotyczą tylko osób posiadających obywatelstwo holenderskie lub inne, lecz zamieszkałych na terenie Holandii obecnie bądź w niedalekiej przeszłości.
3. Jeśli Nasz Minister Spraw Wewnętrznych zamierza dostarczyć informacje, jak określa § 1, Narodowa Służba Bezpieczeństwa powinna wszcząć procedurę sprawdzeniową w stosunku do danej osoby, pod warunkiem złożenia przez nią pisemnej zgody.
4. Procedura sprawdzeniowa powinna obejmować zbieranie informacji związanych ze sferą bezpieczeństwa i innymi interesami państwa oraz na prośbę władz państw obcych i organizacji międzynarodowych. Sprawdzenie winno być skierowane głównie na:
a. informacje dotyczące niekaralności zainteresowane osoby, obejmujące dane stosownie do zestawu klauzul, na podstawie Kartoteki Kryminalnej oraz tzw. certyfikatu moralności;

b. informacje dotyczące udziału lub poparcia jakiejkolwiek działalności mogącej naruszyć bezpieczeństwo lub ważne interesy państwa oraz państw obcych lub organizacji międzynarodowych, które zwróciły się o wyżej wymienione informacje;

c. informacje na temat członkostwa lub popierania organizacji, których cele oraz metody ich realizacji stanowią poważne zagrożenie dla bezpiecznego funkcjonowania istniejącego porządku prawnego;

d. informacje dot. innych powiązań osobistych oraz okoliczności związanych z prowadzeniem sprawdzeń.

5. Informacja – o której mowa w § 1 – zawiera konkluzję z procedury sprawdzeniowej oraz uwagę, że dochodzenie zakończone niedostateczną ilością danych, nie może być postawą jakiejkolwiek decyzji lub notyfikacją, że osoba zainteresowana nie wyraziła zgody na procedurę sprawdzeniową.

6. Jeśli prośba – o której mowa w § 1 – dotyczy osoby, dla której wydano zezwolenie, Nasz Minister, który to zezwolenie wydał, powinien podjąć decyzję dotyczącą wyżej wymienionej prośby. W takich przypadkach może być wydana decyzja o zaniechaniu procedury sprawdzeniowej. Wówczas informacja – zawarta w § 1 – winna zawierać notyfikację, że zezwolenie zostało wydane z uwagi na osobę zainteresowaną.
ARTYKUŁ 14
1. Osoba, która nie dostosuje się do obowiązków prawnych wynikających z art. 3 § 2, art. 4 § 1 i 3, art. 5 § 1 i 3 oraz art. 10 § 2, lub która nie przestrzega zobowiązań terminowych winna zostać skazana na karę pozbawienia wolności nie dłuższą niż jeden miesiąc lub karę grzywny (III stopnia).

2. Czyny określone w § 1 stanowią wykroczenie.
ARTYKUŁ 15
Stanowiska, które zostały określone jako stanowiska z dostępem do wiadomości niejawnych zanim niniejsza Ustawa nabrała mocy prawnej traktowane są równorzędnie ze stanowiskami z dostępem do wiadomości niejawnych, które zostały wytypowane zgodnie z klauzulami art. 3.
ARTYKUŁ 16
1. Osoba, która zajmuje stanowisko z dostępem do wiadomości niejawnych z datą uprawomocnienia się niniejszej Ustawy winna być traktowana na równi z osobą, dla której wydano zezwolenie – jak określa art. 4 § 3 oraz art. 6.

2. Wbrew klauzulom art. 9, Nasz Minister Spraw Wewnętrznych posiada także upoważnienie do wznowienia czynności sprawdzeniowych w stosunku do osoby – jak określa § 1 – w okresie 5 lat po terminie uprawomocnienia się ustawy, jeśli upłynęło 5 lat od ostatniego dochodzenia sprawdzeniowego prowadzonego w stosunku do zainteresowanej osoby.

 
ARTYKUŁ 17
Wnosi się następujące uzupełnienia do Ustawy o Służbach Informacyjnych i Bezpieczeństwa:
1. Art. 8 § 2 pkt „b” zmienia się na następujący:
b- prowadzenie czynności sprawdzeniowych zgodnie z Ustawą dot. Sprawdzeń Osób Mających Dostęp do Wiadomości Niejawnych.
2. Art. 9 § 2 pkt „b” zmienia się na następujący:

b- prowadzenie czynności sprawdzeniowych zgodnie z Ustawą dot. Sprawdzeń Osób Mających Dostęp do Wiadomości Niejawnych.
ARTYKUŁ 18
W art. 125 e Ustawy o Cywilnych Urzędnikach Państwowych anuluje się § 1, 3, 4 i 5, § 2 i 6 zmieniają numerację odpowiednio na § 1 i 3. Po włączeniu nowy § 2 brzmi następująco:

2.Cywilnemu urzędnikowi państwowemu przyznaje się prawo zwolnienia ze wszystkimi honorami w przypadku zdejmowania go ze stanowiska z dostępem do wiadomości niejawnych na podstawie zestawu klauzul art. 5, § 3 lub art. 10 § 2 Ustawy dot. Sprawdzeń Osób Mających Dostęp do Wiadomości Niejawnych.
ARTYKUŁ 19
W art. 12 G Kodeksu Urzędników Wojska 1931 anuluje się § 2 i 3, a § 4 zmienia numerację na § 3. Po włączeniu nowy § 2 brzmi następująco:
2.Urzędnikowi wojska przysługuje prawo zwolnienia go ze stanowiska z dostępem do wiadomości niejawnych na podstawie zestawu klauzul art. 5 § 3 oraz art. 10 § 2 Ustawy dot. Sprawdzeń Osób Mających Dostęp do Wiadomości Niejawnych.

 

 

 

 

ARTYKUŁ 20
Art. 50 § 2 Ustawy o Policji 1993 otrzymuje następujące brzmienie:

2.Przy stosowaniu Ustawy dot. Sprawdzeń Osób Mających Dostęp do Wiadomości Niejawnych przez Policję, Nasz Minister Spraw Wewnętrznych winien zostać potraktowany jako Nasz Minister zgodnie z art. 1 pkt C Ustawy Sprawdzeniowej.
ARTYKUŁ 21
Do art. 9 § 6 Kodeksu Naboru Policji Narodowej i Centrum Szkolenia dodaje się następującą sentencję: art. 50 § 2 Ustawy o Policji 1993 stosuje się z niezbędnymi zmianami do urzędników Naboru Policji Narodowej i Centrum Szkolenia.
ARTYKUŁ 22
Niniejsza ustawa uprawomocni się z datą wyznaczoną przez Dekret Królewski.
ARTYKUŁ 23
Niniejsza ustawa może być uznawana jako Ustawa dot. Sprawdzeń Osób Mających Dostęp do Wiadomości Niejawnych.

Wnosimy żądanie oraz polecamy opublikowanie Ustawy z Biuletynie Aktów, Rozporządzeń oraz Dekretów zobowiązując ministrów, kompetentne władze, rady oraz urzędników cywilnych administracji państwowej do realizacji postanowień ustawy według swoich kompetencji.
Haga, 10 października 1996.
BEATRIX

MINISTER SPRAW WEWNĘTRZNYCH
H.F. DIJKSTAL

MINISTER OBRONY J.J.C. VORHOERE

Opublikowano 26 października 1996
MINISTER SPRAWIEDLIWOŚCI
W. SORGDRAGER


O artykule